Podobnie jak człowiek komunikuje się mówiąc, tak i zwierzę ma prawo do komunikowania się głosem. Są jednak rasy nad wyraz szczekliwe, a są też takie, które cechuje spokój. Jeśli szczególnie zależy wam na psie, który będzie dawał głos rzadko, zobaczcie listę najmniej hałaśliwych czworonogów. Lęk separacyjny u psa objawia się na wiele różnych sposobów. Pies, który nie znosi samotności i tęskni za swoim właścicielem, może wędrować z pokoju do pokoju, skomleć i szczekać. Golden retriever, należący do Richard Veyna z Michigan, przypadkiem podpalił kuchnię pod nieobecność domowników. Wina leży jednak po stronie właściciela, który zapomniał o posprzątaniu śniadania przed odprowadzeniem dzieci do szkoły.Zdarzenie miało miejsce o poranku. Richard najwyraźniej był zbyt zaaferowany odwiezieniem maluchów do szkoły, by pamiętać o resztkach ze Prawie niczym nie różnią się od osób, które do nas dzwoniły, bo słyszały wycie dochodzące z podwórka, a nie z mieszkania. Żaden z mieszkańców nie pomyślał nawet o tym, żeby wyjść i zobaczyć, ponieważ jest oczywiste, że pies szczeka z jakiegoś powodu. Jestem zszokowany bezdusznością ludzi. W różnych kulturach istnieje wiele powiedzeń i idiomów, które pozornie mogą wydawać się tajemnicze i trudne do zrozumienia dla osób spoza danego kontekstu kulturowego. Jednym z takich powiedzeń jest popularne stwierdzenie: „jak pies je, to nie szczeka”. To wyrażenie wzbudza ciekawość i skłania do refleksji nad znaczeniem ukrytym w jego prostej, pozornie literalnej formie Bezpański pies szczeka przy studzience kanalizacyjnej. Na jego oczach stało się coś strasznego. Podczas wieczornego spaceru Javier oraz dwójka jego dzieci natknęli się na zrozpaczonego psa. Zwierzę błagało przechodniów o pomoc, ale nikt nie zwracał na nie uwagi. Kiedy mężczyzna razem ze swoimi pociechami podeszli do czworonoga . Wiele osób ceni sobie ciszę i psie towarzystwo, ale czy te dwie rzeczy można ze sobą pogodzić? Okazuje się, że tak! Należy jednak podkreślić, że te czworonogi może i nie szczekają lub robią to wyjątkowo rzadko, ale zamiast tego wydają inne dźwięki. Niektóre rasy psów mogą na przykład jodłować czy wyć. Poznaj psy, które nie szczekają! Psy, które nie szczekają! Basenji Takiego czyścioszka ze świecą szukać. A wszystko dlatego, że nie lubi się brudzić, a sierść nie wydziela zapachu, nawet po deszczowym spacerze. Ponadto jest to pies o arystokratycznym wyglądzie, wesoły, ciekawski, bardzo ruchliwy; w domu raczej spokojny. Wrażliwy, bardzo przywiązuje się do rodziny. Raczej nieufny, obcą osobę zaakceptuje po bliższym poznaniu. Wychowanie go wymaga doświadczenia, jest inteligentny, ale uparty i dość niezależny, ma własne zdanie. Wpojone ćwiczenia zapamięta na zawsze. Co więcej, ma opinię psa o kocim charakterze. Zajmuje wysokie pozycje, ponieważ lubi obserwować otoczenie. Przenosi się za promieniami słońca – uwielbia się wygrzewać. Nie szczeka, bo nie ma odpowiednio wykształconych strun głosowych. Wydaje specyficzne dźwięki, tzw. jodłowanie, i ziewa z odgłosem przypominającym miauczenie. Wielkość: pies średni, 40-43 cm Maść: jednolicie czarna z białym, ruda z białym, czarna podpalana, biała z podpalanymi znaczeniami Długość życia: 13-16 lat Koszty utrzymania: 200-300 zł miesięcznie Cena psa z rodowodem FCI: 3000-6000 zł Kraj pochodzenia: Afryka Środkowa Psy, które nie szczekają! Rottweiler Wierny i posłuszny, z pasją do wykonywania zadań. Nie lubi bezczynności. Ponadto bardzo kocha rodzinę i przywiązuje się do dzieci, które jako słabsze w stadzie instynktownie chroni. Jednak ich zabawa musi zawsze odbywać się pod nadzorem, dzieci nie powinny też same wyprowadzać psa na spacer. Świetnie nadaje się na stróża. Pies o takiej posturze i mocnym charakterze wymaga nauki posłuszeństwa od psiego przedszkola, wychowanie musi być stanowcze, ale łagodne, tylko wtedy będzie przewidywalny. Suczki są dużo mniejsze od psów, spokojniejsze i bardziej uległe. Za upałem nie przepada, ale mróz, śnieg i wilgoć nie stanowią dla niego problemu. Lubi pływać. Jak większość molosów bardzo mało szczeka i tylko wtedy, kiedy uzna to za konieczne. Intruza zatrzyma warczeniem. Wielkość: pies duży, 56-68 cm Maść: czarna z wyraźnie odgraniczonym podpalaniem Długość życia: 9-12 lat Koszty utrzymania: 200-400 zł miesięcznie Cena psa z rodowodem FCI: 3000-7000 zł Kraj pochodzenia: Niemcy Psy, które nie szczekają! Alaskan malamute Wyjątkowo ufny, łagodny i przyjazny dla wszystkich, żaden z niego stróż. Za to lubi życie rodzinne, często się łasi i oczekuje pieszczot, jest miły i tolerancyjny wobec dzieci. Nie nadaje się jednak dla domatora, potrzebuje sporo ruchu, choćby biegania przy rowerze. Jest żywiołowy i bardzo wytrzymały, jako pies zaprzęgowy zwany jest śnieżną lokomotywą. Przemoknięty musi zostać dokładnie wysuszony, aby nie nabawił się zapalenia skóry. Ma silną potrzebę polowania – może uciec w lesie w pogoni za sarną, ale też polować na małe zwierzątka, takie jak szczury, myszy czy ptaki. Nie szczeka, ale potrafi narobić sporo hałasu. Słysząc przejeżdżającą karetkę, bicie dzwonów lub po prostu gdy jest smutny, głośno i przeciągle wyje. Wyje też z radości: na powitanie i na sygnał „spacer”. Wielkość: pies duży, 58,5-63,5 cm Maść: od jasnoszarej do czarnej i od sobolowej do czerwonej Długość życia: 10-12 lat Koszty utrzymania: 200-300 zł miesięcznie Cena psa z rodowodem FCI: 2500-4000 zł Kraj pochodzenia: Stany Zjednoczone Psy, które nie szczekają! Thai ridgeback Nieustraszony, dostojny, ostrożny wobec obcych i niezależny jak kot. Na grzbiecie ma pręgę z odwrotnie układającej się sierści. Blisko związany z rodziną, nienatrętny, kocha równo wszystkich członków stada, ale od początku musi znać swoje miejsce w hierarchii. Bystry, w mig łapie, czego się od niego oczekuje, lecz nie będzie wykonywał poleceń jak robot. Jest skoczny, żywiołowy i aktywny, ale zadowoli się długimi spacerami. Nie lubi deszczu, kąpieli ani brudu, dlatego najchętniej spaceruje po czystych chodnikach. Powinien być socjalizowany od malucha przez całe życie. Mniejsze od psów suczki lubią się przytulać i wchodzić na kolana. Co więcej, wszystkie ridgebacki kochają ciepłe łóżka opiekunów. Jest czujny, lecz szczeka krótko i na temat, czyli wtedy, gdy chce na coś zwrócić uwagę. Wielkość: pies duży, 51-61 cm Maść: jednolicie ruda, czarna, błękitna i bardzo jasna płowa Długość życia: ok. 12-14 lat Koszty utrzymania: 180 zł miesięcznie Cena psa z rodowodem FCI: 3000-8000 zł Kraj pochodzenia: Tajlandia Psy, które nie szczekają! Whippet Przyjacielski i towarzyski, dobrze się czuje z innymi zwierzętami domowymi. Pełen wdzięku i elegancji typowej dla chartów. Ponadto nie pachnie psem, jest bardzo czysty. Silnie związuje się z rodziną, uwielbia pieszczoty i wylegiwanie się na kanapach. W zabawach z dziećmi cierpliwy i opanowany. Jest wyjątkowo łagodny, a przy tym obdarzony wesołym usposobieniem. To idealny pies rodzinny, ponieważ jest inteligentny i posłuszny, łatwy do ułożenia nawet dla początkującego opiekuna. Jest też niekłopotliwy w utrzymaniu. Doskonale się czuje w stadku, ale najlepiej psów tej samej rasy. Wobec obcych jest ufny i serdeczny, nie nadaje się na stróża. W domu spokojny, ale energię musi wyładować na spacerze. Jest bardzo czujny, nigdy jednak nie hałasuje bez powodu. Szczeka tylko w wyjątkowych sytuacjach. Wielkość: pies średni, 44-51 cm Maść: wszystkie maści są dopuszczalne Długość życia: lat Koszty utrzymania: 150-200 zł miesięcznie Cena psa z rodowodem FCI: 2000-3000 zł Kraj pochodzenia: Wielka Brytania Szczekanie to jedna z podstawowych form psiej komunikacji. Z pewnością nie ma w niej nic złego, o ile nie przybiera natarczywej formy. Głośne, nieustanne wokalizacje czworonoga mogą być uciążliwe zarówno dla samego właściciela, jak i jego sąsiadów. Dlatego warto odpowiedzieć sobie, do jakiego momentu psie szczekanie jest jeszcze normą, a gdzie zaczyna się granica uporczywości, z którą należy walczyć? Po pierwsze realna ocena sytuacji Uważasz, że Twój pies szczeka stanowczo zbyt często? Jeśli tak to odpowiedz sobie na kilka podstawowych pytań? Kiedy rozpoczyna się szczekanie (w nocy, podczas nieobecności właściciela, a może wtedy, gdy wszyscy domownicy znajdują się w domu?). Gdzie pies szczeka (w domu, a może na spacerach?). I w reszcie najważniejsze pytanie Na co szczeka Twój pies (na Ciebie, na inne psy, na ludzi, a może na wszystko?). Pies ujadający w nocy To chyba największe utrapienie, które spędza sen z powiek. Wyobraźcie sobie taką sytuację. Mieszkacie w bloku, za ścianą śpi Wasz wredny sąsiad. Wybija godzina pierwsza w nocy. Psi wirtuoz wstaje z posłania i rozpoczyna swoją żałosną arie. Nie trudno się domyślić, że taka wokalizacja zapewne obudzi połowę mieszkańców bloku (ach te cienkie ściany). Co gorsze, właściciel niereagujący na głośne zachowanie psa może zostać pociągnięty do odpowiedzialności karnej. Mówi o tym Art. 51. § 1 Kodeksu Wykroczeń, w myśl którego: „Kto krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny, spoczynek nocny albo wywołuje zgorszenie w miejscu publicznym, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.” Zapisy powyższego artykułu mogą być wykorzystane w przypadku każdego właściciela, który nie reaguje na uporczywe, zakłócające ciszę nocną szczekanie psa. Dlatego warto jak najszybciej uporać się z problemem ujadania. Ale jak to zrobić? Jak wiadomo, psy pochodzą od wilków. Nocne ujadanie może być efektem pierwotnego instynktu. Jednak równie prawdopodobne jest to, że nasz pupil zwyczajnie się nudzi. Nocne wokalizacje najczęściej wydobywają ze swoich gardeł psy, które nie miały okazji spożytkować swojej energii za dnia. I tu pojawia się skuteczna metoda rozwiązania problemu. Warto poświęcić swój czas i wieczorem skutecznie wymęczyć zwierzaka. Forma aktywności jest tu całkowicie dowolna - bieganie, ganianie piłki, tropienie, skakanie przez przeszkody, czy zabawy na myślenie (tak te też potrafią skutecznie zmęczyć zwierza). Istnieje duże prawdopodobieństwo, że zmęczony, zrelaksowany pies po prostu zaśnie i nie będzie miał ochoty wyśpiewywać swoich koncertów w porze nocnej. Tak więc, patyk w dłoń i do dzieła :) Co zrobić, gdy pies wyje pozostawiony sam w domu? Tu sprawcą całego zdarzenia przeważnie jest lęk przed rozłąką. Niektóre psy odczuwają silny niepokój związany z nieobecnością właściciela. Uporczywe szczekanie, drapanie w drzwi i niszczenie przedmiotów to objawy ich rozpaczy. Dlatego warto stopniowo przyzwyczajać naszych towarzyszy do zostawania w samotności. Naukę najlepiej rozpocząć już od pierwszych chwil przybycia szczeniaka do naszego domu. Niedopuszczenie do powstania lęku to najskuteczniejsza metoda walki z uporczywym szczekaniem podczas nieobecności właściciela. Nieocenioną pomocą w szkoleniu są tutaj kongi, większe kości i zabawki, które potrafią skutecznie zająć, a także zmęczyć naszego psa. Zadbajmy o to, by zwierzak utożsamiał nasze zniknięcie z jakąś atrakcyjną nagrodą. Dzięki temu dzielnie zniesie nawet kilka godzin rozłąki. Co zrobić, gdy pies szczeka w naszej obecności? Tu sytuacja jest nieco bardziej prosta. Pies szczeka przy właścicielu, dlatego mamy większe możliwości naprostowania jego zachowań. Jednak na samym początku warto przemyśleć, co właściwie spowodowało takie zachowanie. Najczęstsze przyczyny to: Chęć zabawy – podekscytowany, szczęśliwy pies często szczeka na swoich towarzyszy. Może to być zwykłe nawoływanie do zabawy. Chęć dominacji – pies szczeka na nas, na otoczenie, na wszystko. Ewidentnie próbuje zwrócić na siebie uwagę i coś na nas wymusić. Zdaje się mówić „ja tutaj rządzę, słuchaj mnie”. Nic nie robi sobie z naszych upomnień i pokrzykiwań. On jest tu najważniejszy i koniec ! Niewłaściwa socjalizacja – czy zdarzyło Ci się kiedyś pochwalić szczeniaka za szczekanie? Może mała, szczekająca kulka była po prostu dla domowników zabawna? Psy bardzo łatwo wyczuwają nasze emocje. Dlatego wiele osób całkiem nieświadomie uczy je, że radosne szczekanie to nic złego. Niektóre czworonogi uporczywie szczekają tylko z powodu własnej nieświadomości. W końcu skąd mają wiedzieć, że coś, co kiedyś wywoływało śmiech właściciela teraz jest już niefajne? Na szczęście szczekanie psa pod obecność właściciela możemy skorygować, o czym napiszę poniżej Magiczna komenda „Cisza” Komenda „cisza” to najzwyklejsze w świecie odwołanie. Warto uczyć jej już na samym początku (moim zdaniem to jedna z bardziej przydatnych komend posłuszeństwa). Po usłyszeniu słowa „cisza” czworonożny przyjaciel ma po prostu bezapelacyjnie zamilknąć. Nie ważne, co się dzieje - ma być cisza i koniec, kropka. Najprostszą metodą nauczenia komendy jest odwrócenie uwagi psa od bodźca, który wywołuje szczekanie. Przygotujmy sobie metalową puszkę, napełnioną monetami (może to być też dowolny przedmiot, który wywołuje głośny dźwięk). Potrząśnijmy puszką, gdy pies zacznie szczekać i wzmocnijmy efekt stanowczo wypowiadając komendę „cicho”. Zdezorientowany pies powinien na chwilę przestać szczekać i skupić uwagę na hałasującej puszce. Po nastaniu ciszy trzeba natychmiast nagrodzić go smaczkami. Niech wie, że posłuchanie naszego rozkazu wiąże się z atrakcyjną nagrodą. Naukę powtarzamy aż do skutku. Za każdym kolejnym razem potrząsajmy puszką bardziej delikatnie. Coraz cichszy dźwięk brzęczących monet można z czasem zastąpić samą komendą słowną. Metodę możemy też wykorzystać podczas spacerów. Najważniejsze będzie odwrócenie uwagi zwierzaka od obiektu, który wywołuje szczekanie. Warto pracować nad samokontrolą naszego pupila i wymagać od niego posłuszeństwa. Wszystkie próby dominacji muszą być na bieżąco korygowane (i nie ważne jest, czy pies waży 2 czy 40 kg). To my jesteśmy przewodnikami psio ludzkiego stada - i od tej zasady nie ma żadnego odwołania. Osoby, które nie radzą sobie z psią dominacją powinny (moim zdaniem) zgłosić się do doświadczonego behawiorysty, który pomoże wyeliminować problem. Jednak to już temat na oddzielny post. A jak Wy radzicie sobie z uporczywym szczekaniem? Mieliście taki problem? A może macie jakieś sposoby na radzenie sobie w podobnych sytuacjach? Jeśli jesteś miłośnikiem maltusi, chcesz uzyskać więcej porad i poznać innych miłośników czworonogów, odwiedź nasz profil na facebooku KLIK i dołącz do naszej facebookowej grupy KLIK Biały Maltan: grupa sympatyków bloga o tej samej nazwie. Uważaj na inną, podobnie brzmiącą grupę na facebooku, która "zainspirowała się" nazwą naszego bloga. Nie mamy z nią nic wspólnego! Samotność nie jest dla psa stanem naturalnym, u wielu czworonogów wywołuje ona dyskomfort lub niepokój, objawiający się często uporczywym szczekaniem. Długotrwałe szczekanie, wycie czy skomlenie niemal zawsze świadczy o niezaspokojeniu jakichś potrzeb zwierzęcia i choćby z tego powodu nie należy go lekceważyć. Nie lekceważ szczekania Dlaczego pies szczeka, gdy jest sam w domu? Może to robić z tych samych powodów, dla których postępuje tak w obecności właścicieli: alarmuje lub odstrasza, gdy na klatce schodowej czy działce chodzą ludzie i psy, albo reaguje pobudzeniem emocjonalnym na widok innego psa, dzieci grających w piłkę czy kota. Szczekanie miewa też jednak bezpośredni związek z opuszczeniem przez właścicieli domu. Gdy pies spodziewał się, że pójdzie z nimi, lub po prostu nie chce zaakceptować faktu, że nie został zabrany – wyraża w ten sposób frustrację i rozdrażnienie. Jeśli nie nauczył się zostawać sam, szczekaniem lub wyciem (szczególny sposób nawiązywania kontaktu na odległość) przywołuje czasem członków swojej grupy, ponieważ źle znosi samotność. Szczekanie z powodu lęku Gdy pies zostawiony sam odczuwa niepokój lub lęk, szczeka zwykle rytmicznie, monotonnie, na wysokim tonie (dźwięk staje się coraz wyższy wraz z pogarszaniem się samopoczucia). Częsta przyczyna tego typu zaburzeń to lęk przed zamknięciem, który jest następstwem sytuacji, gdy zwierzę bardzo się bało (podczas burzy, po wybuchu petardy lub wskutek czegoś, co się zdarzyło w domu) i nie mogło uciec od źródła przerażającego bodźca. fot. Shutterstock Szczekanie z powodu braku aktywności Niektóre psy reagują szczekaniem, gdy nie jest dostatecznie zaspokojona ich potrzeba aktywności. Bywa, że ten sposób radzenia sobie z niedostatkiem ruchu tak się utrwala, że pies zaczyna szczekać, jeszcze zanim poszuka innych form rozładowania energii. W tym wypadku również robi to dość rytmicznie, monotonnie, ale nie tylko wtedy, gdy zostaje sam. Zdarza się także, że stary pies szczeka więcej niż w młodości, zwłaszcza gdy nie ma przy nim właścicieli. Dzieje się tak, gdy na skutek zaburzenia funkcji poznawczych zaczyna być zdezorientowany – staje się wówczas często bardziej bojaźliwy i silniej reaguje na bodźce dźwiękowe. Jeśli pies szczeka przez parę minut po wyjściu właściciela lub tylko w reakcji na wyraźne odgłosy za drzwiami, można założyć, że nie ma większych trudności z zostawaniem w domu. Natomiast jeśli trwa to dłużej, a zwłaszcza powtarza się w ciągu całego czasu nieobecności opiekunów, świadczy o tym, że potrzebuje pomocy. Dlatego apeluję o nielekceważenie informacji, iż pies dużo szczeka. To nieprawda, że musi to robić i już. Pies, który dobrze znosi samotność, większość czasu spędza, leżąc lub śpiąc, a jego aktywność przypada na pory dnia, w których opiekunowie są w domu. Zanim wyjdziesz do pracy Choć powodów szczekania pod nieobecność właścicieli jest wiele, pewne zalecenia są warte zastosowania w każdym przypadku. Bardzo ważne jest, żeby zwierzę zawsze się orientowało, kiedy zostanie zabrane, a kiedy nie. Pozwala to zapobiegać frustracji związanej z niespełnieniem oczekiwań. Psa, który za każdym razem próbuje wyjść z nami, należy nauczyć prostych sygnałów (słowo i gest) oznaczających, że tym razem zostanie sam, i używać ich, jeszcze zanim się pobudzi. Trzeba też dać mu możliwość ruchu i zabawy w czasie, gdy przebywa z opiekunami. Ani weekendowe wypady, ani możliwość biegania po ogródku nie zaspokajają dostatecznie codziennych potrzeb zwierzęcia. Na swojej działce pies spędza większość czasu, leżąc lub leniwie chodząc, jeśli nie liczyć oszczekiwania przechodniów, co stanowi dla niego jedyną atrakcję. Własny ogródek nie daje okazji do badania terenu i kontaktów społecznych. Dlatego warto wstać o pół godziny wcześniej i również rano wyprowadzić psa na co najmniej trzy kwadranse. Poranny spacer powinien dać mu możliwość biegania, spotkań z innymi czworonogami i badania terenu. Oczywiście psy mają różne zapotrzebowanie na ruch i kontakty społeczne, toteż spacer powinien być dostosowany do upodobań konkretnego zwierzęcia. Starszym czy spokojnym wystarczy nieco krótszy czas aktywności, natomiast dla wielu przedstawicieli ras użytkowych 45 minut to o wiele za mało… Po spacerze pies powinien mieć czas na wyciszenie się. Od powrotu z niego do zostawienia czworonoga samego powinno upłynąć przynajmniej 20 minut, w czasie których nie należy poświęcać mu uwagi. Wychodząc z domu, warto ograniczyć liczbę bodźców: zamknąć balkon, a nawet zostawić psa w pokoju, w którym okna zostaną zasłonięte do takiej wysokości, aby nie mógł się ekscytować widokami za nimi. Można też dać mu zabawki, które przyciągną jego uwagę i pomogą zachować dobre samopoczucie. fot. Shutterstock Nauka samotności Problemu uporczywego szczekania i pretensji sąsiadów unikniemy z pewnością, jeśli już szczeniaka nauczymy samotnego zostawania. Ćwiczenia można zacząć wkrótce po wzięciu psiaka do domu. Zanim zacznie zostawać naprawdę sam, piesek powinien się nauczyć cierpliwie znosić zamknięcie w osobnym pomieszczeniu, kiedy właściciel jest w mieszkaniu. Wiele szczeniaków szybciej się uspokaja, gdy mają namiastkę nory czy budy: ich posłanie można położyć pod stołem lub w dużej klatce, osłoniętej kocem. Na ćwiczenie wybieramy momenty, gdy szczenię jest zmęczone i senne. Układamy je na posłaniu, po czym wychodzimy z pokoju. Zwykle piesek protestuje, piszcząc i drapiąc drzwi, w końcu jednak ucichnie – choćby na moment. Można to wykorzystać, aby go nagrodzić. Nigdy natomiast nie wolno wchodzić wtedy, gdy szczeniak zachowuje się w niepożądany sposób, ponieważ sam widok właściciela – nawet niezadowolonego – będzie dla niego nagrodą. Jeśli piesek uśnie, drzwi należy otworzyć, aby po przebudzeniu mógł odnaleźć opiekuna. Czas izolacji stopniowo wydłużamy – aż do chwili gdy psiak będzie wytrzymywał zamknięcie od 30 minut do godziny. Wówczas można zacząć go zostawiać samego w domu, początkowo na bardzo krótko (5 minut), potem stopniowo coraz dłużej. Sukces w uczeniu zależy przede wszystkim od liczby powtórzeń ćwiczenia, a nie od czasu, który upłynął od rozpoczęcia nauki – dlatego im więcej razy w ciągu dnia będziemy trenować, tym szybciej osiągniemy cel. Ważne jednak, żeby nie zwiększać wymagań, zanim pies nie będzie gotowy do następnego etapu. Lepiej późno niż wcale Przyzwyczajanie do samotności dorosłego psa wygląda podobnie. Jeśli uczeń tak głośno i długo protestuje, że zakłóca to spokój sąsiadów, uczymy go komendy „siad – zostań”. Sadzamy psa przed sobą na posłaniu w miejscu, w którym zwykle będzie zamykany, odchodzimy od niego jeden krok, „wracamy” i dajemy nagrodę – pod warunkiem że nie wstał. Jeśli wstał, powtarzamy ćwiczenie i nagradzamy dopiero wtedy, gdy wykona je prawidłowo. Stopniowo odchodzimy dwa, trzy, cztery kroki – aż wyjdziemy za próg pokoju. Następnie chowamy się za ścianą na dwie sekundy, wracamy do psa i nagradzamy go. Ćwiczenie powtarzamy wielokrotnie, wydłużając czas, gdy pozostajemy niewidoczni dla psa. Wreszcie zamykamy za sobą drzwi, odczekujemy dwie sekundy i wracamy. Podwajamy czas zamknięcia, aż osiągniemy pół godziny, przy czym na każdym etapie pies powinien prawidłowo wykonać ćwiczenie przynajmniej 10 razy. Kiedy zamykamy psa na dłużej niż kilkadziesiąt sekund, nie wymagamy od niego siedzenia; najważniejsze, żeby nie szczekał, nie piszczał, nie niszczył przedmiotów ani nie drapał drzwi. Gdy nasz pupil ma stany lękowe lub zaburzenia zdolności poznawczych (dotyczy to starszych psów), to oprócz wyżej wspomnianych sposobów postępowania i terapii behawioralnej zwykle konieczne jest także leczenie farmakologiczne, a u staruszków ponadto odpowiednie żywienie – chodzi przede wszystkim o dużą zawartość przeciwutleniaczy i substancji wykorzystywanych do naprawy komórkowej, np. kwasów tłuszczowych. fot. Shutterstock Więcej szkody niż pożytku Nawet w desperacji, gdy sąsiad grozi wniesieniem pozwu do sądu, nie stosujmy obroży, których działanie polega na karaniu psa za szczekanie impulsem elektrycznym. Jeśli wiąże się ono z lękiem, taka obroża prawdopodobnie tylko pogorszy stan emocjonalny zwierzęcia. Również w pozostałych przypadkach skuteczność tego rodzaju środków jest ograniczona: psy uczą się przechytrzać urządzenie i szczekają w takim rytmie, aby uniknąć możliwie największej liczby impulsów. Natomiast w chwilach silnego pobudzenia szczekają, mimo że odczuwają przykre bodźce. Pożytek więc niewielki, a ryzyko – znaczne. Obroże ze sprężonym powietrzem lub psikające roztworem o przykrym dla psów, cytrynowym zapachu są mniej niebezpieczne, ale jeszcze mniej skuteczne. Ponadto ich działanie również opiera się na stosowaniu nieprzyjemnego bodźca, co w wypadku psa przeżywającego lęk lub niepokój zawsze jest przeciwwskazane. Nie warto też ograniczać się do rozwiązań mechanicznych, takich jak kaganiec, nie próbując rozwiązać problemu. Kaganiec rzeczywiście może pomóc sąsiadom. Wprawdzie jeśli nie jest ciasny, to nie przeszkadza w szczekaniu (te bardzo ciasne są natomiast niebezpieczne dla zdrowia, bo uniemożliwiają picie i ochłodzenie się ziajaniem), ale na tyle przygnębia zwierzę, że ogranicza lub całkiem eliminuje szczekanie. Z punktu widzenia psa jednak problem nie tylko nie jest rozwiązany – jego potrzeby pozostają niezaspokojone, a lęk może się tylko nasilić – ale do wcześniejszych nieszczęść dodano jeszcze jedno… Jak zmniejszyć ryzyko szczekania? przed wyjściem do pracy zabierz psa na długi spacer zostaw mu gryzaki i atrakcyjne zabawki zamknij drzwi balkonowe i zasłoń dostępną dla niego część okna poproś sąsiadów, aby nie mówili przez drzwi do szczekającego psa fot. Shutterstock Sam z zabawkami Najlepsze dla osamotnionego psa są zabawki dające się żuć (to uspokaja) i przyciągające smakołykami. Może to być specjalna kula, do której wsypuje się suchą karmę – gdy pies ją toczy, wypadają z niej pojedyncze granulki. Dobrą rozrywkę zapewnia też kong wypełniony czymś pysznym. Jest to zabawka z twardej gumy, wydrążona w środku. Jako „nadzienie” dobrze sprawdza się sucha karma; jeśli natomiast wypełnimy kong czymś miękkim, to aby wydłużyć czas wylizywania smakołyków, można go zamrozić wraz z zawartością. Zajmującą zabawkę można zrobić samemu, np. włożyć pudełka tekturowe jedno w drugie, a w środku umieścić przysmak. Wszystkie te atrakcje chowamy po powrocie do domu. Co słychać w domu, gdy nas nie ma Jedynym sposobem, żeby dowiedzieć się, co słychać w domu podczas naszej nieobecności, jest nagrywanie dźwięku, ewentualnie także obrazu. Nagranie wideo pozwala dodatkowo ocenić nastrój zwierzęcia na podstawie mowy ciała. Komentarze sąsiadów typu: „szczeka przez cały dzień bez przerwy”, lub „tak, rzeczywiście troszkę szczeka, ale to przecież pies” więcej mówią o samopoczuciu sąsiada w danym dniu niż o zachowaniu zwierzęcia. Sąsiedzi mogą czasem komplikować sytuację. Niektórzy próbują pocieszać psa, mówią do niego zza drzwi i uczą w ten sposób, że szczekanie jest sposobem na przyciągnięcie uwagi. Inni, zmęczeni hałasem, starają się psa uciszyć krzykiem czy straszeniem na różne sposoby, czym mogą doprowadzić do wystąpienia fobii. Nagranie pozwoli się zorientować, czy zdarzają się takie sytuacje. Jak poradzono sobie z problemem uporczywego szczekania w różnych krajach Europy? WIELKA BRYTANIA: Eksmisja za szczekanie Statystyki zaskakują. Aż jedna czwarta Brytyjczyków skarżących się na uciążliwy hałas wskazuje jako jego źródło szczekające psy. Zareagował na to rządowy Departament Środowiska, Żywności i Rolnictwa (Defra), wydając 20-stronicową broszurę zatytułowaną „Ciągłego szczekania można uniknąć”. Jej autor David Appleby z Association of Pet Behaviour Counsellors (Stowarzyszenie Specjalistów od Zachowań Zwierząt) pomaga właścicielom zrozumieć problem i wskazuje sposoby jego rozwiązania. W broszurze znajdziemy zestawienie przyczyn nadmiernego szczekania. Są to: zbytnie uzależnienie od właściciela, wprawiające zwierzę w nerwowość pod jego nieobecność; lęk na widok czegoś lub przed jakimś dźwiękiem; instynkt terytorialny; chęć zwrócenia na siebie uwagi; potrzeba integracji; powiadamianie, że pies chce się bawić; oznaka agresji; zachowanie łowieckie; frustracja; otępienie starcze. Autor przedstawia też wiele prostych sposobów poradzenia sobie z tymi problemami. W ślad za tą broszurą ukazała się kolejna „Czy twój pies szczeka za dużo?”. Zastanawiasz się czemu Twój pies szczeka? Szukasz rozwiązania, które pozwoli Ci okiełznać „ujadanie” Twojego czworonoga? Pragniesz dowiedzieć się jak oduczyć go nawyku szczekania na ludzi i/lub inne zwierzęta? Odpowiedź na te i wiele innych pytań znajdziesz w tej treści1 Co to jest szczekanie psa?2 Dlaczego pies szczeka?3 Jak oduczyć psa szczekania?4 Co zrobić, gdy pies szczeka w nocy?5 Co zrobić, gdy pies szczeka na inne psy?6 Co zrobić, gdy pies szczeka w domu gdy zostaje sam?7 Co zrobić gdy pies szczeka na gości?8 Co zrobić, gdy pies szczeka bez powodu?Co to jest szczekanie psa?Pies poprzez szczekanie wyraża swoje emocje, pragnienia i zwraca na siebie uwagę. Jest to jedna z form komunikacji, którą podejmuje nasz pupil. To jak często i głośno pies szczeka uwarunkowane jest genetycznie i wiedzieć! Psy komunikują się także poprzez: warczenie, skomlenie, wycie, piski, dyszenie. W zależności od rodzaju dźwięku, pies przekazuje inną informację. Zwykle komunikaty są zrozumiałe dla przedstawicieli tego samego pies szczeka?Niekiedy właściciele psów sugerują, że ich pies szczeka bez powodu, tudzież – „daje głos” bez przyczyny. Jednakże, warto zdać sobie sprawę, że taka sytuacja ma miejsce bardzo rzadko. Oczywiście, weterynaria zna przypadki, w których pies faktycznie szczeka bez przyczyny, ale stanowią one niewielki odsetek. Zwykle pies ma powody do ujadania. Szczekanie najczęściej pojawia się w momencie gdy:pies chroni terytoriumpies chce zwrócić na siebie uwagępies tęsknipies się nudzipies się boipies się radujeJak nie trudno zauważyć, czynników kształtujących szczekanie u psa jest naprawdę wiele. Co więcej, szczekanie może mieć różny charakter, tj. komunikat wysyłany przez psa może mieć inną treść:Funkcja informacyjna – pies szczeka, aby zwrócić na siebie uwagę, tj. informuje innych o swojej przywoławcza – pies szczeka, aby przywołać innych. Bardzo często tego typu szczekanie jest wynikiem samotności i ostrzegawcza – pies szczeka, aby ostrzec innych. Zgłasza tym samym swoją gotowość do ataku. Zwykle, szczekanie ostrzegające ma inną, znacznie niższą możemy spotkać się również ze szczekaniem matki na swoje szczeniaki. Jest to nic innego jak reprymenda, tudzież oznaka przywołania swoich pociech do wiedzieć! Samo szczekanie niewiele może nam powiedzieć o zamiarach psa. Więcej wyczytać możemy z jego szczekanie staje się problemem i jest zbyt głośne, zbyt częste lub pojawia się w nieodpowiednim momencie, należy stanowczo reagować. Tę specyficzną formę wyrażania emocji i pragnień można bowiem zastąpić inną formą komunikacji. W praktyce, niemal każdego czworonoga można oduczyć oduczyć psa szczekania?Szczekanie to zjawisko, które może irytować nie tylko nas, ale także wszystkich wokół. Nierzadko stanowi problem naszych sąsiadów, dlatego też aby uniknąć przykrych konsekwencji – po prostu musimy oduczyć psa uciążliwego wiedzieć! W przypadku nadmiernego szczekania psa, właściciel może zostać pouczony lub ukarany grzywną. Zastosowanie ma tutaj Art. 51. § 1. Kto krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny, spoczynek nocny albo wywołuje zgorszenie w miejscu publicznym, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo właściciele nieświadomie wzmacniają złe nawyki czworonoga. Dzieje się tak wówczas, gdy postanawiamy uspokoić go poprzez dotyk czy głaskanie. Pies, odbiera to jako nagrodę za swoje zachowanie, a to w praktyce jest gwarantem powtórzenia sytuacji w przyszłości. Dlatego też, bezwzględnie musimy zrezygnować z uspokajania czworonoga w taki można oduczyć niemal każdego złego (niepożądanego) nawyku, poprzez szkolenie pozytywne, tudzież nagradzanie czworonoga w momencie poprawnego (pożądanego) pies uciążliwie szczeka postaraj się ignorować jego zachowanie, nie patrzeć w jego stronę, nie reagować. W momencie kiedy ucichnie pochwal go za prawidłowe zachowanie mówiąc „brawo” i dając nagrodę. Systematyczne nagradzanie za prawidłowe zachowanie sprawi, że pies zrozumie, iż wyciszenie jest dla niego korzystniejsze (bardziej opłacalne).Inną formą nauki psa jest stanowcza reakcja na nieprawidłowe zachowanie. Karą dla czworonoga jest gest i wyrażenie niezadowolenia poprzez użycie odpowiedniego tonu. Psy doskonale odczytują naszą mowę ciała i ton, przez co w wielu przypadkach konsekwentne temperowanie zachowania poprzez wyrażenie niezadowolenia okazuje się być skutecznym. W takim przypadku należy pamiętać również o nagrodzie za wyciszenie proces oduczania szczekania może przebiegać na różne sposoby. Wszystko jest bowiem zależne od tego kiedy pies szczeka i jaka jest tego przyczyna. Poniżej pokrótce przedstawiamy sposoby na szczekanie psa w konkretnych zrobić, gdy pies szczeka w nocy?Szczekanie psa w nocy może mieć bardzo różne przyczyny. Jeśli szczekanie pojawia się regularnie (nie jest incydentalne), to może oznaczać zbyt małą dawkę aktywności fizycznej/umysłowej w ciągu to przede wszystkim z faktu, iż pies, który cały dzień wypoczywa – może stać się znacznie aktywniejszy w ciągu nocy. Dlatego też, najczęściej rekomendowanym rozwiązaniem w przypadku uciążliwego szczekania w nocy jest po prostu zadbanie o solidną dawkę aktywności fizycznej i umysłowej. Poświęć więcej uwagi swojemu pupilowi, a bardzo szybko zaobserwujesz szczekanie w nocy może być uwarunkowane także przez inne przyczyny, tudzież strach i lęk. Wówczas to, dobrym rozwiązaniem będzie budowa psiego kąta – takiego, w którym pies będzie czuł pełne bezpieczeństwo. Niekiedy świetnym rozwiązaniem będzie klatka zrobić, gdy pies szczeka na inne psy?Niektóre rasy psów były przez lata tak kształtowane, aby w momencie kontaktu z innym zwierzęciem ostro szczekać. Mowa tu o rasach myśliwskich, takich jak chociażby terriery, beagle czy jamniki. W przypadku tych ras, można mówić o genetycznym uwarunkowaniu szczekania na inne psy. Oczywiście i te czworonogi można okiełznać, ale będzie to wymagało zdecydowanie większej ilości oduczyć psa szczekania na inne psy musimy poprawnie zdiagnozować przyczynę szczekania. Niekiedy może się okazać, że pies po prostu raduje się na spotkanie z innymi czworonogami i szczeka, aby je poinformować o swoim zainteresowaniu. Rzecz jasna, takie szczekanie szybko możemy poprawnie zinterpretować na podstawie oceny postawy każdym innym przypadku, pies może szczekać gdyż czuje się zagrożony i/lub pragnie zaznaczyć swoją obecność w hierarchii proces oduczania szczekania na inne psy polega na odwracaniu uwagi czworonoga. Powinniśmy wyprzedzać reakcję czworonoga i odwracać jego uwagę – ulubioną zabawką, smakołykiem i wyuczoną komendą (siad, cisza, waruj). Rzecz jasna, w przypadku poprawnego zachowania – psa powinniśmy każdorazowo zrobić, gdy pies szczeka w domu gdy zostaje sam?Kiedy czworonóg zostaje sam w domu i intensywnie szczeka, powinniśmy zastanowić się co stanowi przyczynę. Zwykle powodem szczekania jest tęsknota i chęć zwrócenia na siebie uwagi. Dla psa sytuacja gdy zostaje sam w domu jest zwyczajnie wszystkim, problem ten wynika z nieodpowiedniego wprowadzenia psa do samotnego oczekiwania na właściciela. Jeśli spędzamy z psem całe dnie, a następnie zostawiamy go na 8 godzin, to nic dziwnego w tym, że nasz pupil się niepokoi i szczeka. Dlatego też, absolutnie kluczowe jest to, aby już od wieku szczenięcego przyzwyczajać czworonoga do coraz dłuższej rozwiązaniem może okazać się także klatka kennelowa. Odpowiednio wprowadzona może stanowić azyl dla czworonoga i dawać mu poczucie pełnego zrobić gdy pies szczeka na gości?Po raz kolejny musimy zastanowić się jaką funkcję pełni szczekanie naszego czworonoga. Czy jest spowodowane ekscytacją, strachem czy raczej pełni rolę ostrzegawczą? W momencie gdy to zdiagnozujemy możemy podjąć odpowiednie pierwszej kolejności warto nauczyć psa podstawowych komend, na które będzie reagował bezwarunkowo, tj. w każdych warunkach. Prosta komenda typu „siad„/”waruj” powinna pozwolić nam okiełznać szczekającego psa. Kiedy nam się to uda – każdorazowo powinniśmy nagradzać w tym celu zaangażować naszych znajomych i poinformować ich, by na szczekanie czworonoga po prostu nie reagowali. Wszak, niekiedy to nasi goście sprawiają, że pies dalej szczeka, bo reakcje przybyszy są zrobić, gdy pies szczeka bez powodu?Jak już wspomnieliśmy, psy rzadko kiedy szczekają bez powodu. Często właściciele po prostu nie zauważają przyczyn, przez co mylnie uważają, że pies szczeka bez przyczyny. W lwiej części przypadków psy po prostu próbują zwrócić na siebie uwagę i/lub nudzą się. W związku z tym, bardzo często sugeruje się po prostu zwiększenie poziomu mieć jednak na uwadze fakt, że psy różnych ras mają różne cechy osobnicze i wymagają innej formy aktywności. Jedne czworonogi zadowolą się po prostu bieganiem, inne zaś wymagać będą nieco większego wysiłku umysłowego. Dla jeszcze innych – wystarczające będzie rzucanie piłeczki z kanapy. Szersze opisy cech rasowych i osobniczych znajdą Państwo w kategorii „Rasy psów„.Reasumując, szczekanie u psów to zjawisko niezwykle powszechne. Rzecz jasna, nie możemy całkowicie zabronić i oduczyć psa szczekania, gdyż jest to forma komunikacji. Jeśli jednak, to akustyczne zjawisko staje się irytujące, a pies „daje głos” zbyt często i zbyt głośno – powinniśmy go tego oduczyć stosując wyłącznie pozytywne metody. Twój pies jest jak dodatkowy alarm, który uaktywnia się przy najmniejszym hałasie wokół Twojego domu? Tak wiem, kochasz go, ale te ciągłe ujadanie, przepraszam ostrzeganie, staje się dla Ciebie nie do zniesienia! Dodatkowo, zachowanie to jest podwójnie irytujące, kiedy w domu śpi małe dziecko, albo Twój czworonóg ma takie zrywy czujności w środku nocy, kiedy to sąsiad wraca późno. Przez te ciągłe psie wycie i dbanie o „Twoje bezpieczeństwo” – pękają ci uszy, głowa i jesteś niewyspany? Spokojnie mam na to radę! Z artykułu dowiesz się nie tylko dlaczego pies szczeka w domu, ale również podpowiem jak przerywać ujadanie psa, oraz jak je ograniczyć. Dlaczego pies szczeka w domu? Jako początkujący szkoleniowiec psów popełniałam wiele błędów. Trudno się do nich przyznać, ale każdy, kto pracował z psami potwierdzi, że pierwszy pies nigdy nie będzie świetnie wyszkolony. W prosty sposób potrafimy wytworzyć w psach niepożądane zachowania, takie jak: szczekanie na ludzi, skakanie podczas powitania, itp. Dziś zajmę się tematem głośnego psa. Choć ostrzegam, że jeśli jesteś właścicielem szpica, samojeda czy innego psa „obronnego” oduczenie go naturalnych i mocno zakorzenionych w genach zachowań nie będzie łatwym zadaniem. Można powiedzieć, że to prawdziwe wyzwanie, ale pomogę Ci bo rozwiązaniem jest regularny trening. Określ motywację swojego psa Przed przystąpieniem do programu odwrażliwiania ważne jest określenie, co motywuje Twojego psa? Parafrazując bohatera znanego serialu określ, co jest największym pożądaniem Twojego czworonoga. Pamiętaj, że psy zawsze robią to, co jest dla nich opłacalne. Jeśli zaproponujesz mu ciekawą nagrodę, Wasza nauka szybko przyniesie pożądane efekty. Jakie są rodzaje nagród Przysmaki to idealna motywacja dla psa żarłoka, którego nawiasem mówiąc najłatwiej wychować. Dla takiego pupila, nie ma znaczenia jaki to przysmak, ważne że jest to jedzenie! W przypadku psów, które chętnie pracują za jedzenie, ale mają wyszukane gusta kulinarne – trzeba się bardziej natrudzić. Wówczas skuteczniejsze są przysmaki naturalne, mocno pachnące, takie jak: kawałki suszonej ryby, kurczaka, mięsa wołowego. Osobiście polecam niezastąpione ciasteczka domowej roboty, przepis na ciastka znajdziesz >>>tutaj. Uwaga: W dniu treningu nie karm psa. Po to, by zwiększyć jego motywację! Najedzony pies nie będzie chciał z Tobą ćwiczyć! Jeśli nie masz czasu na pieczenie… Kup gotowy przysmak dla Twojego psa! Poniżej znajdziesz KOD PROMOCYJNY NA PRZYSMAKI DLA PSÓW UWAGA: oferta ograniczona czasowo Oferta ograniczona czasowo. Ważna do 29 Lipca 2019 Dotyczy wszystkich przysmaków dostępnych w sklepie Zabawki dla psów to drugi rodzaj silnego motywatora, zwłaszcza piłki. Czy wiesz, że psowate, takie jak lisy czy wilki, instynktownie lubią bawić się tym kulistymi przedmiotami. W sumie, nie tylko psi gatunek uwielbia kulki, ludzie również kochają piłki, wystarczy spojrzeć ile emocji wywołuje mecz piłki nożnej czy siatki w polskich kibicach. Wracając do naszych psów muszę przyznać, że zabawka jest silną motywacją. Może to być: piłeczka, szarpak, sznurek, albo misiek. Uwaga: na czas treningu zabierz silny motywator z zasięgu jego wzroku. Inny rodzaj nagrody dla psa Twoja uwaga – niektóre psy są tak zakochane w swoich opiekunach, że dla nich największą nagrodą jest ich uwaga. No dobra, przesadziłam z tą miłością. Prawda jest taka, że ten rodzaj nagrody jest zarezerwowany dla psów bardzo przestraszonych. Osobniki takie nie są w stanie przyjmować innych nagród poza naszą pochwałą słowną. Jeśli Twój pies jest takim typem, przygotuj się na prawdziwe wyzwanie. Chwal psa jak najczęściej za drobne rzeczy, za toaletę, za to że usiadł. Dawaj mu okazję do otrzymania nagród, w ten sposób zwiększysz jego pewność siebie i poczucie bezpieczeństwa. Dzięki takim treningom, szybko będziecie mogli przejść do nagradzania na zabawkę czy przysmaki, które są dużo silniejszą motywacją. Plan modyfikacji uporczywego zachowania – szczekanie psa Bez względu na powód szczekania, plan zmiany tego zachowania jest jeden. Trzeba nauczyć psa reagowania na komendę: na miejsce. W tym celu przyprowadź psa do nogi, a następnie wrzuć kilka przysmaków do legowiska i powiedz „na miejsce”. Powtarzaj ćwiczenie kilka razy, a każdą sesję treningową kończ, rozsypując smakołyki w legowisku. Drugi etap treningu dla głośnego psa Kiedy pies reaguje już na komendę na miejsce, poproś domownika, albo przyjaciela o pomoc w szkoleniu psa. Niech pomocnik zadzwoni do drzwi, albo zapuka. Jeśli nie masz chętnych do pomocy? Żaden problem, zawsze możesz użyć nagrania z Youtube, które puścisz ze smartphone’a czy komputera. Co dalej? Kiedy pies usłyszy dzwonek, użyj komendy na miejsce, jeśli pies pójdzie na legowisko, to dobrze. Tam powinna czekać na niego nagroda, oraz Ty z plikiem świetnych przysmaków. W sytuacji kiedy pies jest głuchy na Twoje komendy: nie krzycz – SPOKÓJ itp. ! Twój pies nie rozumie znaczenia większości tych słów, zwłaszcza jeśli krzyczysz. Twój głośny krzyk tylko zachęca go do kontynuowania szczekania. W zamian radzę: zapnij mu smycz i odprowadź na miejsce. Tam daj mu serię smakołyków, albo zabawkę. Jeśli zwierzak jest tak pobudzony, że nie zważa na przysmaki – musisz zostawić go w klatce przykrytej kocykiem. Do środka klatki wrzuć mu kilka przysmaków. Następnie poczekaj, aż pies się uspokoi. Jeśli nie posiadasz klatki, to odprowadź psa do innego pomieszczenia i tam zostań z nim i zainteresuj przysmakiem, albo zabawką. To co wybierzesz jest zależne od jego motywacji. Co zrobić kiedy pies dalej szczeka? Ewentualnie możesz spróbować nagradzać ciche i spokojne zachowanie psa w ciągu dnia. Proponujemy też zacząć od cichych dźwięków puszczanych z komputera czy smartphone’a. Jeśli pies nie reaguje, daj mu przysmak. Jeśli się rozszczekał, odczekaj moment ekscytacji i spróbuj od nowa z jeszcze cichszym nagraniem. Również możesz zapukać w stół, ale raz – jeśli pies nie reaguje, to znak dla Ciebie by dać nagrodę i próbować z podwójnym stuknięciem, itd. Z czasem zwiększaj intensywność i głośność dźwięku, dostosowując je do reakcji psa. Przerywaj ćwiczenie, kiedy widzisz oznaki pobudzenia, takie jak: ziewanie, otrzepywanie, podniesiony ogon. Te znaki mówią Ci, że pies jest na granicy rozszczekania się – uważaj na nie! Na koniec rada: obserwuj pupila i ćwicz w każdej, wolnej chwili a Twoja ciężka praca się opłaci. O czym należy pamiętać? Nauka psa wymaga cierpliwości i Twojej konsekwencji. Trzeba wiedzieć, że nic nie przynosi natychmiastowych efektów. Jedno jest pewne, regularne treningi przynoszą świetne rezultaty. Jeśli nie chcesz hałasującego psa – ćwicz z nim ciszę. Możesz sobie pomóc poprzez zastosowanie obroży uspokajających ( nie myl z anty szczekowymi obrożami, ich nie polecam!). Pamiętaj o wybraniu odpowiedniej motywacji dla psa. Może to być zabawka, albo przysmak. Na koniec ostatnia rada: koniecznie skorzystaj z naszego kuponu rabatowego na ciastka i gryzaki dla psów. Takie smaczne pomoce szkoleniowe wzmacniają Waszą relację, a także wspierają każdą naukę z psem.

pies który zapomniał jak się szczeka